- U bent niet ingelogd
- |
- Inloggen
- |
- Registreren
- |
- Mijn OneWay
- |
- Help
- |
- Adverteren
- |
- Over OneWay
- |
- Contact
"Opwekkingsliederen ik-gericht"
Geplaatst: 23-07-2007
De huidige explosie van nieuwe 'worship music' - in goed Nederlands: opwekkingsliederen - kenmerkt zich door oppervlakkigheid, mensgerichtheid en banaliteit. Dat zegt Brian Doerksen, een Canadese liedjesschrijver die zelf een substantiële bijdrage levert aan de liederenschat die tegenwoordig voor veel christenen gemeengoed is geworden.
Wie heeft immers nummers als 'Kom, nu is de tijd', 'Maak mij rein voor U' en 'Ik hef mijn ogen op naar de bergen' nooit gezongen, of in elk geval gehoord? Ze zijn alle van Doerksens hand.
Juist hij is het die nu, in een interview met het blad Christianity Today , zucht bij de moeiten die hij heeft met de 'aanbiddingscultuur' waarin hij opereert. "Ik hoor mensen zeggen: 'Mijn doel is een lied te schrijven dat wereldwijd zal worden gezongen'. Ik kijk ze dan aan en vraag: 'Waarom probeer je niet een lied de schrijven waarin je je eigen gebeden naar God verwoordt? Of een lied dat jouw plaatselijke gemeente graag zingt, de gemeente waar jij dient, waar jij gekend en geliefd bent? Laat God zich maar druk maken om de rest van de wereld'.''
Zelf had Doerksen, toen hij twintig jaar geleden begon met liederen schrijven, aanvankelijk ook als ambitie vooral op grote podia op te treden. Maar God 'zei' al snel tegen hem dat het alleen om de aanbidding moest gaan, niet om zijn ego, vertelt hij.
Het is een opvallend geluid van Doerksen. En hij is niet de eerste invloedrijke liederenschrijver die zijn wereldje op deze manier onder de loep neemt. Twee jaar geleden al noemde de Engelsman Graham Kendrick (bekend van onder meer 'Heer, Uw licht en uw liefde schijnen') de huidige happy worship "veel te eenzijdig''. "Het is een beetje onecht en oneerlijk wanneer alleen wordt gesproken over de gevoelens van de mensen die aanbidden. Velen willen 'uit het werkelijke leven vluchten' en niet nadenken over problemen zoals zonde en schuld'', aldus Kendrick toen.
Waarom doen deze liedschrijvers zulke uitspraken? Daar maak je toch geen vrienden mee? Toeval of niet, maar Kendrick én Doerksen uiten hun kritiek precies op het moment dat een nieuwe cd van hun hand uitkomt, waarop zij het naar eigen zeggen wél goed doen. Kendrick had twee jaar geleden net een nummer opgenomen over christenvervolging en noemde dat in hetzelfde interview als voorbeeld hoe het ook kan. Nu heeft Doerksen een nieuwe cd, die helemaal over de heiligheid van God gaat. "Een lied als 'Holy God' is een lied over God, niet een lied over ónze gevoelens voor God'', aldus de zanger, die daarmee wil aangeven dat hij vindt dat veel liedjes uiteindelijk gaan over mensen, en niet over God.
Bij de stichting Opwekking, die zich in Nederland bezig houdt met het vertalen en publiceren van 'worship music' is het vermeende egocentrisme van Opwekkingsliederen ook onderwerp van discussie. Onlangs verscheen in Opwekking Magazine een uitgebreid verhaal onder de kop 'Narcisme of engelenzang'. De Franse psychologe Sarika Pilet deed onderzoek naar de Franse evenknie van de Opwekkingsbundel, J'aime l'Eternel . In beide bundels staan veel dezelfde - uit het Engels vertaalde - liederen. Haar conclusie: "De lofzang wordt steeds minder op God en steeds meer op het individu gericht, op zijn menselijke verlangens en verwachtingen.''
Pilet bewijst dit met harde cijfers, blijkt uit het artikel. "Ze constateert dat het percentage liederen gebaseerd op Bijbelteksten is teruggelopen van 33 procent in de jaren tachtig naar 13 procent in de jaren negentig.'' En terwijl in de aanbiddingsliederen van de jaren tachtig de komst van het Koninkrijk centraal stond, gaan die de laatste jaren steeds vaker over individuele verlangens, constateert ze. "Vaak zelfs in de gebiedende wijs: 'zegen ons', 'vervul mij', 'raak mij nu aan'.''
De psychologe, zelf overigens meelevend lid van een evangelische gemeente, vindt de worshipliederen steeds egocentrischer worden. Egocentrisme is normaal, schrijft zij, maar dan wel bij kinderen tussen de acht en de tien. "Onze individualistische samenleving houdt deze ontwikkelingsfase echter in stand door haar voortdurend te voeden. Dat levert christenen op die geestelijk kind blijven.''
In een reactie in hetzelfde blad laat het bestuur van stichting Opwekking bij monde van Kees Goedhart weten de zorgen van de Française te delen.
Goedhart is voorzitter van de selectiecommissie die elk jaar weer zo'n dertien nieuwe nummers aan de inmiddels 666 liederen tellende bundel toevoegt.
"In veel evangelische gemeentes worden inderdaad meer liederen gezongen waarin de mens centraal staat, dan liederen waarin God wordt groot gemaakt'', aldus Goedhart. Hij probeert in zijn selectiebeleid zoveel mogelijk liederen te kiezen die gericht zijn op God, maar loopt daarin wel tegen praktische problemen op. "Helaas zijn veel van de liederen die ter beoordeling worden aangeboden, gericht op de belevingswereld van de gelovige en minder op God.''
Daar komt volgens hem nog bij dat het aantal liederen van Nederlandse bodem ver achterblijft bij het enorme aanbod uit de Engelstalige wereld. Goedhart roept Nederlandse liedschrijvers daarom op vooral liederen in te sturen.
Juist hij is het die nu, in een interview met het blad Christianity Today , zucht bij de moeiten die hij heeft met de 'aanbiddingscultuur' waarin hij opereert. "Ik hoor mensen zeggen: 'Mijn doel is een lied te schrijven dat wereldwijd zal worden gezongen'. Ik kijk ze dan aan en vraag: 'Waarom probeer je niet een lied de schrijven waarin je je eigen gebeden naar God verwoordt? Of een lied dat jouw plaatselijke gemeente graag zingt, de gemeente waar jij dient, waar jij gekend en geliefd bent? Laat God zich maar druk maken om de rest van de wereld'.''
Zelf had Doerksen, toen hij twintig jaar geleden begon met liederen schrijven, aanvankelijk ook als ambitie vooral op grote podia op te treden. Maar God 'zei' al snel tegen hem dat het alleen om de aanbidding moest gaan, niet om zijn ego, vertelt hij.
Het is een opvallend geluid van Doerksen. En hij is niet de eerste invloedrijke liederenschrijver die zijn wereldje op deze manier onder de loep neemt. Twee jaar geleden al noemde de Engelsman Graham Kendrick (bekend van onder meer 'Heer, Uw licht en uw liefde schijnen') de huidige happy worship "veel te eenzijdig''. "Het is een beetje onecht en oneerlijk wanneer alleen wordt gesproken over de gevoelens van de mensen die aanbidden. Velen willen 'uit het werkelijke leven vluchten' en niet nadenken over problemen zoals zonde en schuld'', aldus Kendrick toen.
Waarom doen deze liedschrijvers zulke uitspraken? Daar maak je toch geen vrienden mee? Toeval of niet, maar Kendrick én Doerksen uiten hun kritiek precies op het moment dat een nieuwe cd van hun hand uitkomt, waarop zij het naar eigen zeggen wél goed doen. Kendrick had twee jaar geleden net een nummer opgenomen over christenvervolging en noemde dat in hetzelfde interview als voorbeeld hoe het ook kan. Nu heeft Doerksen een nieuwe cd, die helemaal over de heiligheid van God gaat. "Een lied als 'Holy God' is een lied over God, niet een lied over ónze gevoelens voor God'', aldus de zanger, die daarmee wil aangeven dat hij vindt dat veel liedjes uiteindelijk gaan over mensen, en niet over God.
Bij de stichting Opwekking, die zich in Nederland bezig houdt met het vertalen en publiceren van 'worship music' is het vermeende egocentrisme van Opwekkingsliederen ook onderwerp van discussie. Onlangs verscheen in Opwekking Magazine een uitgebreid verhaal onder de kop 'Narcisme of engelenzang'. De Franse psychologe Sarika Pilet deed onderzoek naar de Franse evenknie van de Opwekkingsbundel, J'aime l'Eternel . In beide bundels staan veel dezelfde - uit het Engels vertaalde - liederen. Haar conclusie: "De lofzang wordt steeds minder op God en steeds meer op het individu gericht, op zijn menselijke verlangens en verwachtingen.''
Pilet bewijst dit met harde cijfers, blijkt uit het artikel. "Ze constateert dat het percentage liederen gebaseerd op Bijbelteksten is teruggelopen van 33 procent in de jaren tachtig naar 13 procent in de jaren negentig.'' En terwijl in de aanbiddingsliederen van de jaren tachtig de komst van het Koninkrijk centraal stond, gaan die de laatste jaren steeds vaker over individuele verlangens, constateert ze. "Vaak zelfs in de gebiedende wijs: 'zegen ons', 'vervul mij', 'raak mij nu aan'.''
De psychologe, zelf overigens meelevend lid van een evangelische gemeente, vindt de worshipliederen steeds egocentrischer worden. Egocentrisme is normaal, schrijft zij, maar dan wel bij kinderen tussen de acht en de tien. "Onze individualistische samenleving houdt deze ontwikkelingsfase echter in stand door haar voortdurend te voeden. Dat levert christenen op die geestelijk kind blijven.''
In een reactie in hetzelfde blad laat het bestuur van stichting Opwekking bij monde van Kees Goedhart weten de zorgen van de Française te delen.
Goedhart is voorzitter van de selectiecommissie die elk jaar weer zo'n dertien nieuwe nummers aan de inmiddels 666 liederen tellende bundel toevoegt.
"In veel evangelische gemeentes worden inderdaad meer liederen gezongen waarin de mens centraal staat, dan liederen waarin God wordt groot gemaakt'', aldus Goedhart. Hij probeert in zijn selectiebeleid zoveel mogelijk liederen te kiezen die gericht zijn op God, maar loopt daarin wel tegen praktische problemen op. "Helaas zijn veel van de liederen die ter beoordeling worden aangeboden, gericht op de belevingswereld van de gelovige en minder op God.''
Daar komt volgens hem nog bij dat het aantal liederen van Nederlandse bodem ver achterblijft bij het enorme aanbod uit de Engelstalige wereld. Goedhart roept Nederlandse liedschrijvers daarom op vooral liederen in te sturen.
