- U bent niet ingelogd
- |
- Inloggen
- |
- Registreren
- |
- Mijn OneWay
- |
- Help
- |
- Adverteren
- |
- Over OneWay
- |
- Contact
Dertien keer applaus onder de preek
Geplaatst: 09-04-2005
ROME - De requiem-mis voor paus Johannes Paulus II duurde lang, ruim tweeënhalf uur, en er was veel gezang, tranen en plechtige stiltes. Maar op sommige momenten kreeg het bijna de sfeer van een voetbalstadion: een mensenzee met zwaaiende vlaggen en spreekkoren.
Na de communie, en opnieuw vlak voor het einde van de viering, brak een minutenlang applaus los; mensen scandeerden 'John Paul' en 'Giovanni Paolo', met ritmisch geklap. Er waren spandoeken met de woorden 'Santo Subito' - 'Heilig en wel nu'. Wat het kerkvolk betreft, althans de honderdduizenden die naar een winderig Sint-Pietersplein waren gekomen, laat de heiligverklaring van Johannes Paulus II niet lang op zich wachten.
Dertien keer werd de preek van kardinaal Ratzinger onderbroken door applaus - in elk geval elke keer als hij de naam van de paus noemde. Voor de duizenden Polen op het plein was dat waarschijnlijk ook het enige wat ze van de preek, in het Italiaans, verstonden.
Ratzinger heette, naast alle hoogwaardigheidsbekleders, apart de jongeren op het plein welkom, "die Johannes Paulus II graag de toekomst en de hoop van de kerk noemde''.
In een verder vrij gewone rooms-katholieke uitvaartliturgie werd de overleden paus aan God en aan Maria toevertrouwd. Een kleine honderd staatshoofden en regeringsleiders, 200.000 mensen op het Sint-Pietersplein en twee miljoen bij grote schermen in de rest van Rome woonden de viering bij. Rome verwerkte de mensenmassa vrijwel zonder één incident.
Ook lutherse, anglicaanse en Oosters-Orthodoxe kerkleiders en Joodse en islamitische voorgangers waren aanwezig. De plechtigheid werd over de hele wereld rechtstreeks uitgezonden, tot op de Cubaanse staatstelevisie en zelfs de Arabische zender al-Manar, die in handen is van de radicale Hezbollah-beweging in Libanon.
Een rooms-katholieke priester gaf in de uitzending van Al-Manar commentaar. Hij gaf uitleg over het christelijk geloof en ging in op de inzet van de paus voor de vrede tussen aanhangers van verschillende religies. De Arabische zender vond het zijn plicht de begrafenis van "deze grote man van vrede'' te laten zien, zei een woordvoerder.
De requiem-mis voor paus Johannes Paulus II had een internationaal tintje. De schriftlezingen waren in het Spaans, Engels en Latijn; er werd gebeden in het Frans, Swahili, Filipijns, Pools, Duits, Portugees en Grieks. Kerkleden uit alle werelddelen droegen brood en wijn voor de misviering naar voren.
Voorganger was de Duitse kardinaal Ratzinger, als voorzitter van het college van kardinalen. Hij plaatste het leven van Karol Wojtyla in het teken van Jezus' woord tot Petrus na zijn opstanding: 'Volg Mij'.
Ratzinger herinnerde eraan dat de paus voor priester was gaan studeren onder de nazi-terreur, aan een ondergronds seminarie. Tot het laatst van zijn leven is hij priester geweest; "in gemeenschap met de lijdende Heer heeft hij het evangelie verkondigd van de liefde die tot het uiterste gaat''.
De eerste schriftlezing en ook twee gebeden werden door een vrouw gedaan.
Driehonderd priesters deelden na Ratzingers preek de communie uit aan de menigte - een formidabele logistieke prestatie. Maar daarmee heeft het Vaticaan na meer dan honderd pausreizen met massale misvieringen de nodige ervaring.
Opvallend was dat ook de stichter van de oecumenische gemeenschap in Taizé, Roger Schutz, de communie ontving. Hij is protestant en officieel mogen protestanten niet met de rooms-katholieke eucharistie meevieren. Maar toen 'frère Roger' in zijn rolstoel naar voren kwam, kreeg hij de hostie van niemand minder dan kardinaal Ratzinger zelf, die als de Vaticaanse 'minister van Dogmatiek' de kerkleer bewaakt.
In de gebeden werden in een uitvoerige litanie tal van heiligen aangeroepen om voor de overleden paus te bidden: aartsvaders en profeten, apostelen en evangelisten, pausen, martelaren, kerkvaders en heiligen uit later eeuwen. Onder hen ook twee Polen die onder deze paus zijn heiligverklaard: Maximiliaan Kolbe, een pater die in Auschwitz zijn leven gaf om medegevangenen te redden, en Maria Faustina Kowalska, een mystica uit de tijd tussen beide wereldoorlogen.
Daarna zongen ook voorgangers van oosterse kerken die de paus erkennen - onder andere de Koptische kerk uit Egypte - gebeden voor de paus. De viering eindigde toen de kist onder gezang van het Magnificat, de lofzang van Maria, de Sint-Pieter in werd gedragen. Daar werd de paus buiten het zicht van camera's in besloten kring begraven.
Premier Balkenende sprak na afloop van een "indrukwekkende uitvaartmis''. De bijval van het volk op het Sint-Pietersplein liet de "grote betrokkenheid'' van de gelovigen, vooral van jongeren, bij deze paus zien, zei hij.
Polen, het vaderland van de overleden paus, stond gisteren compleet stil om de uitvaart mee te beleven. Alleen al in Krakow, waar hij aartsbisschop was, volgden 800.000 mensen de plechtigheid op grote schermen. In de hoofdstad Warschau werden 26 kanonschoten afgevuurd, voor elk jaar van het pontificaat van Johannes Paulus II één.
Dertien keer werd de preek van kardinaal Ratzinger onderbroken door applaus - in elk geval elke keer als hij de naam van de paus noemde. Voor de duizenden Polen op het plein was dat waarschijnlijk ook het enige wat ze van de preek, in het Italiaans, verstonden.
Ratzinger heette, naast alle hoogwaardigheidsbekleders, apart de jongeren op het plein welkom, "die Johannes Paulus II graag de toekomst en de hoop van de kerk noemde''.
In een verder vrij gewone rooms-katholieke uitvaartliturgie werd de overleden paus aan God en aan Maria toevertrouwd. Een kleine honderd staatshoofden en regeringsleiders, 200.000 mensen op het Sint-Pietersplein en twee miljoen bij grote schermen in de rest van Rome woonden de viering bij. Rome verwerkte de mensenmassa vrijwel zonder één incident.
Ook lutherse, anglicaanse en Oosters-Orthodoxe kerkleiders en Joodse en islamitische voorgangers waren aanwezig. De plechtigheid werd over de hele wereld rechtstreeks uitgezonden, tot op de Cubaanse staatstelevisie en zelfs de Arabische zender al-Manar, die in handen is van de radicale Hezbollah-beweging in Libanon.
Een rooms-katholieke priester gaf in de uitzending van Al-Manar commentaar. Hij gaf uitleg over het christelijk geloof en ging in op de inzet van de paus voor de vrede tussen aanhangers van verschillende religies. De Arabische zender vond het zijn plicht de begrafenis van "deze grote man van vrede'' te laten zien, zei een woordvoerder.
De requiem-mis voor paus Johannes Paulus II had een internationaal tintje. De schriftlezingen waren in het Spaans, Engels en Latijn; er werd gebeden in het Frans, Swahili, Filipijns, Pools, Duits, Portugees en Grieks. Kerkleden uit alle werelddelen droegen brood en wijn voor de misviering naar voren.
Voorganger was de Duitse kardinaal Ratzinger, als voorzitter van het college van kardinalen. Hij plaatste het leven van Karol Wojtyla in het teken van Jezus' woord tot Petrus na zijn opstanding: 'Volg Mij'.
Ratzinger herinnerde eraan dat de paus voor priester was gaan studeren onder de nazi-terreur, aan een ondergronds seminarie. Tot het laatst van zijn leven is hij priester geweest; "in gemeenschap met de lijdende Heer heeft hij het evangelie verkondigd van de liefde die tot het uiterste gaat''.
De eerste schriftlezing en ook twee gebeden werden door een vrouw gedaan.
Driehonderd priesters deelden na Ratzingers preek de communie uit aan de menigte - een formidabele logistieke prestatie. Maar daarmee heeft het Vaticaan na meer dan honderd pausreizen met massale misvieringen de nodige ervaring.
Opvallend was dat ook de stichter van de oecumenische gemeenschap in Taizé, Roger Schutz, de communie ontving. Hij is protestant en officieel mogen protestanten niet met de rooms-katholieke eucharistie meevieren. Maar toen 'frère Roger' in zijn rolstoel naar voren kwam, kreeg hij de hostie van niemand minder dan kardinaal Ratzinger zelf, die als de Vaticaanse 'minister van Dogmatiek' de kerkleer bewaakt.
In de gebeden werden in een uitvoerige litanie tal van heiligen aangeroepen om voor de overleden paus te bidden: aartsvaders en profeten, apostelen en evangelisten, pausen, martelaren, kerkvaders en heiligen uit later eeuwen. Onder hen ook twee Polen die onder deze paus zijn heiligverklaard: Maximiliaan Kolbe, een pater die in Auschwitz zijn leven gaf om medegevangenen te redden, en Maria Faustina Kowalska, een mystica uit de tijd tussen beide wereldoorlogen.
Daarna zongen ook voorgangers van oosterse kerken die de paus erkennen - onder andere de Koptische kerk uit Egypte - gebeden voor de paus. De viering eindigde toen de kist onder gezang van het Magnificat, de lofzang van Maria, de Sint-Pieter in werd gedragen. Daar werd de paus buiten het zicht van camera's in besloten kring begraven.
Premier Balkenende sprak na afloop van een "indrukwekkende uitvaartmis''. De bijval van het volk op het Sint-Pietersplein liet de "grote betrokkenheid'' van de gelovigen, vooral van jongeren, bij deze paus zien, zei hij.
Polen, het vaderland van de overleden paus, stond gisteren compleet stil om de uitvaart mee te beleven. Alleen al in Krakow, waar hij aartsbisschop was, volgden 800.000 mensen de plechtigheid op grote schermen. In de hoofdstad Warschau werden 26 kanonschoten afgevuurd, voor elk jaar van het pontificaat van Johannes Paulus II één.
