Christenen in India gaan tegen de trend in

Goed opgeleide, met de computer vertrouwde Christenen in India gaan tegen de trend in door een toenemende betrokkenheid  bij de Kerk – zo zei een bisschop in het westen van het land. Volgens bisschop Lourdes Daniel is er veel meer religieuze betrokkenheid dan 30 jaar geleden, ondanks grotere welvaart, betere opleiding en ruimere kansen in het bedrijfsleven in met name de informatie-technologie.

In een interview eerder deze week met de Katholieke hulporganisatie Kerk in Nood, verklaarde hij dat de betrokkenheid van jongeren bij parochiewerk in zijn bisdom Nashik was toegenomen, mede door de opkomst van kleine religieuze gespreksgroepen en sociale programma’s voor minder bedeelden. Bisschop Daniel: ‘Ik was in de jaren ’80 priester in deze streek. In die jaren hadden we nog nooit gehoord van studie in bedrijfskunde, MBA’s en informatie-technologie. Maar nu zijn de mensen veel beter opgeleid en ontmoet je om de haverklap iemand die werkzaam is in de informatietechnologie. Toch is het geloof van deze mensen heel sterk en worden de kerken drukker bezocht dan ooit. Vooral op zondag zijn de kerken vol. Zelden doe je een tevergeefs een beroep op jongeren iets voor de Kerk te doen.’

De bisschop zette uiteen dat de parochies in het bisdom Nahik verdeeld zijn in ‘zones’ waar jongeren geregeld bijeenkomen voor catechese en Bijbelstudie. Hij lichtte toe dat jongelui in de steden soms naar de armste en meest afgelegen dorpen in de omgeving gaan om te helpen bij verpleegopleidingen en cursussen voor volwassenen. De bisschop sprak hierbij zijn dank uit aan Kerk in Nood voor steun aan jongeren die godsdienstonderwijs willen verzorgen.

Kerk in Nood helpt jongeren in het bisdom van bisschop Daniel met programma’s zoals een Advent-retraite, een Passiespel in de Goede Week, een kamp voor 500 misdienaars en een bijeenkomst voor 330 jongeren.

Als toelichting op de groeiende belangstelling voor de Kerk in een steeds beter opgeleide en ontwikkelde maatschappij, zei hij: ‘er is een waarachtige dorst naar geloof. De jongeren kunnen misschien niet altijd precies aangeven wat zij willen, maar je merkt dat er een vacuüm is waaraan zij een zinvolle inhoud willen geven.’